LET OP!

Redactie

Op deze blog staan vooral berichten over het team: wat voor leuke dingen we doen, wat we deze week gedaan hebben, hoe het testen gaat, hoeveelste we liggen, hoe we alles ervaren. Een enkele keer vertellen we over de vorderingen van onderdelen, maar nog nooit berichtten we over de auto, de verzameling van duizenden onderdelen waar we een jaar aan gewerkt hebben. Laat ik daar verandering in brengen door enig inzicht te geven in het antwoord op een van de eerste vragen die we onszelf stelden toen we begonnen met het ontwerpen van Nuna4: hoe mag een zonnewagen in de Challenge Class van de PWSC 2007 er eigenlijk uitzien?
Ten eerste zijn er een aantal maxima gesteld aan bepaalde maten. Zo mag de actieve oppervlakte van het zonnepaneel (de oppervlakte waar het invallende licht wordt omgezet in elektriciteit) niet meer dan zes vierkante meter bedragen. Sommige teams gebruikten deze formulering om met lenzen (Twente) of spiegels (Michigan) het licht dat op een groot oppervlakte valt, te projecteren op een kleiner, actief oppervlakte. Verder mag de auto tijdens het rijden niet langer zijn dan 5 m, niet breder dan 1,8 m en niet hoger dan 1,6 m. De hoogte proberen de meeste teams zelf al zo veel mogelijk te beperken, maar het komt ook in de Challenge Class niet zelden voor dat teams hun auto daadwerkelijk de maximaal toegestane lengte of breedte geven. Voor teams die zonlicht concentreren sprak het ongetwijfeld voor zich dat hun auto ongeveer de maximaal toegestane lengte en breedte zou hebben.
Ten tweede moet de auto een aantal voorzieningen herbergen die je ook in normale auto's aantreft. Een van de bedoelingen van de Challenge Class is immers om de zonnewagens wat meer op normale auto's te laten lijken. De stoel van de auto moet er bijvoorbeeld voor zorgen dat de bestuurder rechtop zit, ingesnoerd in een gordel met (ten minste) drie bevestigingspunten. De auto moet voorzien zijn van fatsoenlijke remmen, een adequaat ventilatiesysteem, een handrem, een stuurwiel, koplampen, achterlichten, richtingaanwijzers, remlichten, een hoorbaar waarschuwingssysteem (bijvoorbeeld een claxon), trekogen voor en achter en een plek voor een kentekenplaat, zodanig dat die van achteren zichtbaar is. Ook moet de auto op eigen kracht zowel voor- als achteruit kunnen rijden.
Ten derde zijn er een aantal regels ten behoeve van de veiligheid. In het geval van een ongeluk biedt het chassis bescherming; dat moet op bepaalde punten bepaalde krachten aankunnen. Een helm beschermt het hoofd van de bestuurder. Daarnaast moet het interieur zodanig toegankelijk zijn dat de bestuurder in vijftien seconden in kan stappen, maar vooral ook in vijftien seconden weer de auto kan verlaten, zonder dat hij daarbij de hulp van een buitenstaander nodig heeft. Verder moet de bestuurder voldoende zicht hebben, ook naar achteren, moet hij beschermd worden tegen elektrische schokken en moet hij het elektrisch systeem in z'n geheel kunnen uitschakelen.
Hoe de regels voor de auto's van de WSC 2009 eruit komen te zien, is een vraag die komende Wereldmilieudag, 5 juni 2008, beantwoord zal worden. De verwachting is dat ze niet heel erg zullen verschillen van die van PWSC 2007, maar zelfs dat voor waar aannemende, blijft het gissen wat die verschillen zullen zijn. Laten we de speculatie daaromtrent bewaren tot volgend jaar, en vandaag genieten van een mooi jaareinde, ons de fijne dingen van het afgelopen jaar herinnerend en met een lach op het gezicht vooruitkijkend naar wat 2008 ons zal brengen.


Lees het originele bericht en de reacties...